Soos Kiek Uut
Home - Terug naar Activiteiten
























Klik hier om het verslag te beluisteren

Verslag Go-Ahead Eagles en Deventer stadsmosterdmaker, dd. 28-03-2008. (98)

Op de laatste vrijdag van de maand maart in 2008, de 28e, gaat Soos Kiekuut met 14 luidjes op stap. We hebben een druk programma. Wij vertrekken wandelend onder een bewolkte hemel, die gelukkig geen regen laat vallen, vanaf het NS station met een elftal Soosleden, juist geen 14. Onderweg halen we Willem en Corrie af en Marianne heeft ons gemist op het station en kuiert achter ons aan. Eenmaal op het roemruchte complex van de Go-Ahead Eagles aan de Vetkampstraat aanbeland, is het even zoeken waar onze gastheer is. Na enig zoekwerk komt Richard Tahnhauser naar ons toe. Het is half elf als we met hem mee lopen naar de persruimte. Richard neemt plaats achter de tafel en wij zitten ervoor. Helaas heeft hij de koffie niet bruin, en we hebben zo'n trek. Richard vertelt ons over de historie (ga-eagles.nl) van de club, die  in 1902 mede door Han Hollander is opgericht. Han staat bekend als 1e radio voetbal/sportverslaggever. Zijn eerste optreden was op 21 maart 1928. (Via het internet en google kun je heel wat lezen over Han Hollander). Go-Ahead is een rijke vereniging wat betreft de voetballerij, ze zijn enkele keren Kampioen van Nederland geworden, laatste keer 1933, de glorietijd was in de zestiger jaren onder leiding van de mannen Frantisec Fahrdronc en Willem Beltman, ook hebben ze  Europees voetbal gespeeld in de UEFA beker tegen Celtic hier in Deventer (met zes tegen nul verloren). Ze hebben een pracht van een jeugdinternaat gehad. Maar in 2004 komen er grote problemen, o.a. met 5 miljoen schuld en een begroting van 3 miljoen. Maar door een goede voorzitter Hans de Vroome is het weer een redelijke geoliede voetbal­club met een goede exploitatie. Ook dankzij de Gemeente Deventer, we hebben onze wens voor een nieuw stadion moeten afblazen en ons vertrouwde "Adelaarshorst" moeten renoveren.  Nu hebben we dus veel minder kwaliteit aan spelersmate­riaal. Daarna vertelt Richard veel over het hedendaags voetbalgeweld van supporters. Hij vindt nog steeds dat de overheid hier te weinig aan doet. De verenigingen zijn samen met de lokale overheid wel goed bezig. Bij ons zijn er 100 supporters met een stadionverbod, en reken erop dat hier de boetes hoog zijn, als suppor­ters zich misdragen. Ook het stadion is helemaal aangepast aan de moderne eisen van de KNVB. Zoals controlepoorten, camerabewaking en niet te vergeten de bemen­sing als stewards, politie etc.. We hebben zelfs een "veiligheidsmede­werker". De beroemde B-site is voorzien van speciaal glas en er zit tussen de twee supportersgroepen zelfs een politiepost. Maar wij zijn verantwoordelijk voor wat er in het stadion gebeurt en de lokale overheid en politie voor de openbare orde daarbuiten. Dan nog even over geldstromen. Per april 2008 is de nieuwe aanbesteding van het voetbal op de televisie gegund, dat betekent dus beduidend minder opbrengsten dan bij de vorige beheerder, dus een klap voor de kleinere verenigin­gen. Gelukkig is onze begroting daarop ingesteld.
Bij Go-Ahead Eagles zijn 60 personen werkzaam, voetballers meegerekend. We hebben naast ons A-team nog 6 jeugd-elftallen. We staan bekend om onze perfecte medische staf. Momenteel is ons team de jongste van de eerste divisie. Onlangs is aan een 9 tal spelers het contract opgezegd. Dit is een meer tactische zet dan om reden van reorganisatie. We kunnen altijd weer een aantal spelers terug nemen, maar moeten wel onze begroting in de gaten houden. Dan krijgen de spelers wel een aanbod wat lager is dan vorig seizoen, dit ondermeer vanwege de lagere inkomsten van de televisie. Momenteel zijn er 22 contractspelers en 16 "belofte"spelers. Maar wij zijn donders blij dat uit de jeugd van
Go-ahead de bondscoach van Nederland, Bert van Marwijk is voortgekomen. Ook oud speler Mark Overmars doet nog heel veel voor Go-Ahead voor wat betreft Scouting en advies. Bij elke thuiswed­strijd was Deventer FM radio aanwezig en Richard doet de verslagge­ving voor die radio-zender bij de uitwed­strijden. Momenteel is die zender op "zwart" gezet door de Stichting Lokale Omroep Deventer.
Dan is het de hoogste tijd om wat te bekijken, we zien o.a. de kleedkamers, de medische kamer, het spelershome, het washok met 8 wasmachines en een enorme droger. Het washok wordt gerund door Carla Bruggeman. Oeps, we lopen Adri Steenbergen ook tegen het lijf, nog steeds inzetbaar voor deze club. We kunnen helaas niet terecht in de Businessclub omdat er voorbereidingen gaande zijn voor een manifestatie. Maar de catering van Jan van Gurp heeft daar de touwtjes goed in handen en er komen steeds meer leden bij die club. De VIP room en niet te vergeten de "dure" stoeltjes op de tribune brengen heel wat geld in het laatje en er wordt natuurlijk flink “genetwerkt” door de leden onderling. Wij als Go-Ahead ontvangen plusminus 50 procent van onze begro­ting als sponsorgelden. En via de toeschouwers 500.000 euro.
Vroeger ruim 300 nu 100 vrijwilligers. We staan even later voor de B-site tribune, helemaal aangepast aan de veiligheidsnormen van heden, alles zit muurvast vanwege sloperij van de supporters en de al eerder genoemde onbreek­bare glazen wand met een dikte van 7 mm. dik en daarboven nog een vangnet.
Er loopt zelfs een supporter rond met tatoeage waarop staat: "Deventer mijn stad, Go-Ahead mijn club" met het clubwapen, een adelaar met een voetbal in de klauwen. Elke thuiswedstrijd is in ieder geval de B-site uitverkocht. Het stadion is behoorlijk ingekrompen voor wat betreft accomoda­tie, vroeger tegen Celtic 25 duizend man en nu nog 6700 zitplaatsen.
Veiligheid staat hoog in het vaandel bij de Eagles.
Dan is het tijd om afscheid te nemen en dat doen we op het hoofdveld. Onze hoffotograaf maakt een groepsfoto. Hans bedankt Richard voor de ontvangst en rondleiding en overhandigt hem een Bussink Koekhuisje.

Het is dan al bijna 13:00 uur en we wandelen snel naar de Rielerweg 21. Hier wordt de Deventer Stadsmosterd gemaakt door Willem de Witte. Als we binnen stappen geurt het heerlijk, maar eerst het langverwachte kopje koffie. Dat smaakt goed in de serre. We zijn hier al een keer eerder geweest met een "proeverij" en Willem en zijn Corrie hebben ons nu uitgenodigd om de soep te komen proeven en te controleren of die nog net zo smaakt als toen. De mosterdsoep wordt geserveerd met Turks brood en een glas wijn. Willem geeft de nieuwelingen van onze Soos nog een korte uiteenzetting en Marianne Poppenk maakt van de gelegenheid gebruik om een gesprek op te nemen voor Radio Oost. Het pro­gramma "Uit de Weg" zal dat tzt. uitzenden. Luister hiervoor op onze site: www.soos-kiekuut.nl onder het kopje geluid het gesprek.

Dan komt er hoog bezoek, de afscheid nemende en de nieuwkomer van taxi Rietman. Shirley Ekhardt gaat het bedrijf verlaten en directeur Bas Roescher neemt haar taak voorlopig over. Hans spreekt haar namens Kiekuut toe, omdat Shirley voor onze Soos heel wat betekent. Ze heeft ons jaarlijks de helpende hand toegestoken door gratis vervoer aan te bieden naar Nijbroek en zelfs voor een uitje naar Zwolle. Klasse. Zo komen we ook te weten dat het een druk vrouwtje is want ze zingt zelfs in een koor, nee zegt ze ik ben daar weg en zing nu in een band, genaamd "Bent zonder vent" (bentzondervent.nl). Willem zet vervolgens de jukebox aan met het toepasse­lijke liedje "Adio, Adio" en ze krijgt van ons een "roekeroekbon" met een Soos-Kiekuut tegeltje met een flinke zoen. Shirley bedankt ons en hoopt dat Kiekuut nog een lang leven zal hebben, ook Bas spreekt een woordje en zal de taken van Shirley voor Kiekuut voortzetten. dan gaan ze verder, want vanmiddag laat heeft Shirley haar afscheidsreceptie op de zaak. Wij smullen nog even verder van de overheerlijke soep. Willem introdu­ceert  het ontstaan van de "zeskantige huzarentaart", bestemd voor 4 personen en die kan hij  als slechtziende goed vullen.
Er zitten heel wat ingrediënten in en op de taart.
Dan is het kwart voor drie, de tijd van gaan, en Hans bedankt Willem en Corrie voor de gastvrij­heid en de versna­peringen. Ze krijgen alle twee een chocoladete­geltje.
Op onze website staat dit verslag, alsmede de nodige foto's. Onder het kopje geluid vind je de RTV Oost uitzending en het clublied van de Go-ahead Eagles. En niet te vergeten het Sallands volkslied.

 
Je kunt ook nog kijken op:
www.ga-eagles.nl
www.deventerstadsmosterd.nl
www.stichtingdeventermosterdmakerij.nl
www.bentzondervent.nl
www.soos-kiekuut.nl

Hieronder tref je nog aan de historie van go-Ahead en de historie van de Deventer stadsmosterd.

De gasten van vandaag zijn: Bart/Tinie Beekman, Hans/Gerrie Bonthuis, Gunther Bosch, Carel Heerius, Willem Koks, Adrie Kool, Gerard Lugtenberg,  Tonnie Nijsen, Marianne Poppenk, Wil­lem/Corrie de Witte,  Veldwach­ter, Hans.

 

(Kenmerk: kiekuut\2008\eagles-mosterd\08)

 

Historie Go Ahead (Eagles)

Van: 19022 tot 2003; Bron: website GA.eagles.nl ;Meer dan een eeuw rood en geel....
De voetbalvereniging Go Ahead werd in 1902 als Be Quick opge­richt in Deven­ter. Zij begon te spelen in de Apeldoornsche bond tegen o.a. HVC en SSS. Na twee jaar trad de club toe tot de Zutphensche bond in 1904. De wedstrijden werden destijds gespeeld op het terrein van de oudste voetbalclub van Neder­land, U.D. (later Koninklijke U.D. geheten).

In het eerste seizoen (1904‑1905) werd de eerste plaats en daarmee een eerste kampioenschap de club "ontstolen", maar hierover is weinig bekend. Een tweede plaats in de eindrang­schikking was het gevolg. Kort hierop, in het seizoen 1905‑19­06, trad de club toe tot de N.V.B. (later K.N.V.B.) waarvan men hedendaags nog steeds deel uitmaakt. Op last van de N.V.B. werd de naam gewijzigd in Go Ahead en men koos de clubkleuren ROOD/GEEL. Men kreeg een plaats in de Oostelijke 2e klasse C, waarin gespeeld werd tegen (in volgorde van eindklassering) Quick Kampen, Hercules Enschede, Robur et Velocitas Apeldoorn, en de Tubanters eveneens uit Enschede. Go Ahead eindigde als laatste met 4 punten uit 8 wedstrijden, en een enkele overwin­ning (2‑1 thuis tegen Hercules).

Na enkele jaren in de destijds op een‑na‑hoogste klasse, de 2e klasse Oost, promoveert Go Ahead op 11 april 1911 naar de hoogste klasse in de regio, de 1e klasse, na een met 3‑1 gewonnen wedstrijd in Zwolle tegen het plaatselijke ZAC. In de competitie was Go Ahead als 2e geëindigd, achter Tubantia Hengelo. ZAC (in een andere 2e klasse ook als tweede geëindigd achter O.D.O. Arnhem) promoveerde overigens ook, als winnaar van de promotie/degradatie competitie. Zo kwam het op zondag 17 december 1911 tot een historisch treffen: het eerste duel tegen U.D., dat met 1‑0 won voor 6.000 toeschouwers.

In de hoogste klasse ging het na enkele seizoenen (5e, 6e, 5e, 2e) steeds beter, en reeds in 1916 kon het eerste Oostelijk kampioenschap in de clubarsenalen worden bijgeschreven, in de landelijke kampioenscompe­titie moest Go Ahead slechts Willem II voor zich laten gaan.

In 1917 was het wederom prijs, en nu ging Go Ahead voor het eerst met de landstitel aan de haal, na het winnen van de kampioenscompetitie tegen twee andere legendarische clubs: (wederom) Willem II, U.V.V. Utrecht, en Be Quick Groningen. Het kampioenselftal bestond uit: Jan Zandvliet, Arnold Pijpen­broek, Jan Oostenenk, Fred Kolkman, Jim Miller, Edu Haes, Jan Pijpenbroek, Bertus Haes, Arie Koorenblik, Gerrit van de Waarde en Jaap Nijenhuis.

Enkele oostelijke titels later was het in 1922 weer feest in Deventer: voor de tweede keer landskampioen! In het seizoen 1920‑1921 was Go Ahead inmid­dels gaan voetballen in het stadi­on waar het nu nog voetbalt, en dat later de naam "Adelaars­horst" kreeg. Nu werden in de kampioenscompetitie Blauw Wit Amsterdam, NAC Breda, en Be Quick Groningen verslagen. Ditmaal was er echter een extra beslissingsduel met de Amsterdammers noodzakelijk, omdat Blauw Wit en Go Ahead gelijk geÙindigd waren in de kampioenscom­petitie. Zelfs in dit beslis­singsduel bleef het lang spannend waarna het Wim Roetert was, die in de verlenging de Deventernaren op 9 juli 1922 de tweede landsti­tel bezorgde. Het team bestond nu uit: Ab de Weerd, Gerrit Prinsen, Bertus van Assen, Jan Halle, Jan Remeyer, Edu Haes, Johan Kolk­man,Wim Roetert, Gradus van Putten, Bertus Haes en Jan Pijpenbroek.

Go Ahead voetbalde succesvol verder en na enkele jaren was het weer zover: de derde landstitel was een feit in 1930!!! De "slachtoffers" waren nu Ajax Amsterdam (!), Velocitas Gronin­gen, en twee "oud bekenden inmiddels: Willem II en wederom Blauw Wit Amsterdam. Op 1 juni 1930 werd met een 4‑1 zege uit tegen Velocitas het kampioenschap een feit. Goals in de be­slissende wed­strijd kwamen van Theo de Kreek, Herman Brilleman (twee keer) en Jan de Kreek. Ditmaal vormden de volgende namen het succesvolle team: Leo Halle, Jan Brookman, Antoon Udink, Evert Schemmekes, Jan Halle, Roelof Remeyer, Jan Stenvert, Theo de Kreek, Jan de Kreek, Herman Brilleman en Roelof de Vries.

In 1933 presteerde vrijwel hetzelfde team het opnieuw: het vierde LANDSKAM­PIOENSCHAP! Geen mens kon toen vermoeden dat deze titel vervolgens nooit meer voor Go Ahead was weggelegd tot op de dag van vandaag...

Wat ten aanzien van de hedendaagse krachtverhoudingen wel grappig is, is dat na het verslaan van Ajax in 1930, ditmaal Feyenoord Rotterdam, en PSV Eindhoven de titel aan hun neus voorbij zagen gaan. Voorts dingden mee om de titel Stormvogels IJmuiden en Velocitas uit Groningen. Voor de volledigheid nog een keer de namen van dit kampioensteam dat op 18 juni 1933 na een klinken­de 3‑0 zege thuis tegen PSV feest kon gaan vieren: Leo Halle, Gerrit Golden­beld, Willy Eijsink, Roelof Remeyer, Jan Halle, Daan Janssen, Richard Buiting, Theo de Kreek, Herman Brilleman, Jan de Kreek en Roelof de Vries.

Als amateurvoetbalvereniging zou Go Ahead dus tot de landelij­ke top reiken. Naast ‑niet te onderschatten‑ vele kampioen­schappen van het Oosten, werd Go Ahead zoals zojuist beschre­ven vier keer landskampioen, in de jaren 1917, 1922, 1930 en 1933.
Jaren later kon er echter toch nog een landstitel gevierd worden, hetgeen bij weinigen bekend is: in 1965 werd Go Ahead 2 (betaald) landskampioen.

In hetzelfde jaar deed ook Go Ahead 1 nog eenmaal op nationaal niveau van zich spreken: het bereikte de KNVB‑beker finale, welke het verloor tegen Feyenoord. Hierna ging Go Ahead echter wel voor het eerst en tot nog toe laatst Europa in. Het speel­de twee wedstrijden in de Europacup II tegen het eveneens legendari­sche Celtic Glasgow, dat enkele topjaren meemaakte destijds.

Vanaf 1920 voetbalt Go Ahead dus in het stadion waar het nu nog speelt. Aanvankelijk kon het stadion vanaf de Veenweg betreden worden, maar in de jaren '30 kwam de hoofdingang aan de Vetkampstraat te liggen. In 1924 werd de eerste overdekte tribune in gebruik genomen, gevolg door de hoofdtribune in 1934 (destijds een fraai staaltje tribunebouw).

Na de invoering van het betaalde voetbal werd het stadion uiteindelijk in fases geheel overdekt, en omdat er nu niks meer te overdekken valt, meent men dat het tijd is voor de bouw van een nieuw stadion. Zo verhuist Go Ahead van de over­zijde van de IJssel naar het centrum naar een nader te bepalen nieuwe plek. Het nieuwe onderkomen gaat waarschijnlijk lijken op het stadion van SC Heerenveen..

Halverwege de jaren '50 deed het betaald voetbal zijn intrede in Nederland. Go Ahead is begonnen in het diepste der diepten van het betaalde voetbal. In 1956‑1957 eindigde Go Ahead als 13e in de 2e Divisie A en liet daarmee alleen nog maar Zwarte­meer en Enschedese Boys onder zich. Na dit moeizame eerste seizoen op betaald niveau ging het echter alleen maar bergop­waarts, hetgeen in het derde seizoen 1958‑1959 reeds tot promotie naar de Eerste Divisie leidde. Doelpuntenmakers waar toen met name Mos, Butter Groninger en Van Brussel.

In de Eerste Divisie liep alles ook gesmeerd, waardoor vier jaar en 235 goals later opnieuw feest gevierd kon worden. In 1963 was de promotie naar de Eredivisie een feit.

Ook in de Eredivisie bleef het aanvankelijk bergopwaarts gaan, maar wat men toen nog niet wist, is dat na 5 seizoenen Eredi­visie met een derde plaats Go Ahead haar top tot nog toe bereikt had. In 1965 mocht Go Ahead als verliezend bekerfina­list haar eerste en tot nog toe enige Europese optreden maken en wel tegen Celtic Glasgow. Op 29 september 1965 werd thuis met 6‑0 van Celtic verloren, waarna het in Glasgow bij 1‑0 bleef voor de wit‑groenen. Vanaf 1 juli 1971 werd aan Go Ahead de toevoeging "Eagles" gehangen, naar een idee van de trainer destijds Barry Hughes.

Go Ahead Eagles was vanaf toen een stichting betaald voetbal (losgekoppeld van de amateur­voetbalvereni­ging DVV Go Ahead, en koos voor de kleuren aubergine‑wit (een beetje Ander­lecht‑ach­tig dus).In de jaren '80 hulden de Deventernaren zich weer in het vertrouwde geel en rood. In 1973 werd een "uit" interland tegen IJsland gespeeld in het stadion van de Eagles, het werd 1‑8 voor Oranje met goals van Cruyff, Brokamp (beiden twee), Schneider, Van Hanegem en Rene van de Kerkhof. De glorieperio­de van Go Ahead Eagles was toen al voorbij. Na 1973 is men behalve in 1979 nooit meer bij de beste 10 clubs van Nederland geëindigd. Door de toenemende geldstromen in het betaalde voetbal raakte Go Ahead Eagles steeds verder achterop, hetgeen na enkele "bijna‑degradaties", waaronder een legendarisch duel tegen FC Amster­dam in 1978 in Deventer (2‑0 winst op laatste competitiedag voor een afgela­den vol stadion met 16.000 toe­schouwers) uiteindelijk in het 24e Eredivisiesei­zoen tot degradatie naar de Eerste Divisie leidde.

Ditmaal was het verblijf in de Eerste Divisie niet zo succes­vol. Ondanks dat promoveerden de Eagles in 1992 met een 11e plaats via een verloren nacompe­titie‑finale tegen FC Den Bosch, gevolgd door een gewonnen herkansing tegen FC Den Haag, weer naar het hoogste niveau onder leiding van trainer Jan Versleijen.

Opnieuw boog de stijgende lijn in de Eredivisie zich om, waardoor in het seizoen 1995‑1996 een teleurstellende laatste plaats voor de tweede maal tot de verplichte afdaling naar de Eerste Divisie leidde. Hierin werd voor de winterstop verras­send goed gepresteerd, en stonden de Eagles steeds samen met Emmen aan kop. Uiteindelijk moesten de roodgelen toch afhaken in de kampioensrace, en Emmen overigens ook (MVV pakte de titel). Door een redelijk goede eind­klassering (zesde plaats in de eindstand) verzekerde Go Ahead Eagles zich echter wel van een plaats in de nacompetitie, waarin het uiteindelijk op doelsal­do werd afgetroefd door de Nijmegen ­Eendracht Combinatie (welke daarmede haar verblijf in de inmiddels tot Holland Casino Eredivisie omgedoopte Eredivisie continueerde).

In de seizoenen 1997‑1998 tot en met 2002‑2003 werd een nieuwe poging ondernomen om andermaal te promoveren uit de Eerste Divisie (later Toto Divisie en vanaf nu Gouden Gids Divisie geheten). Behoudens een weinig frequente nacompetitie deelname kwam de club daar nog niet erg bij in de buurt.

En zo is de cirkel van de clubgeschiedenis weer rond: Go Ahead heeft altijd met beperkte middelen getracht vanuit de diepste dalen weer omhoog te klimmen. De vraag is alleen hoe diep het dal ditmaal zal zijn... Eind jaren '90 waren er plannen om­trent een hereniging van amateurtak DVV Go Ahead en de proftak Go Ahead Eagles, vooralsnog gaan beide partijen zelfstandig verder. De ama­teurtak heeft ook een eigen website, welke te vinden is op: http://www.go‑ahe­ad.nl <http://www.go‑ahead.nl/>

 

De geschiedenis van mosterd in Deventer
Bron: website Deventerstadsmosterd.nl
 
1880:
H. Tiekink bedrijft op Walstraat 71 ‑ 73 een mosterdfabriek en Handel in Koloniale Waren

1881:
Door de heer Reindert Paalman is bij de Gemeente Deventer een verzoek ingediend voor het oprichten van een gaskracht machine tot het aandrijven van de mosterd‑ en specerijenmolen.

7 juli 1894:
Johannes Golbach, geboren te Tubbergen 1 juli 1866 huurt van Reindert Paalman aan de Smedenstraat 235 stoommosterdfabriek "De Vlijt". De huur was fl. 520,‑‑ per jaar. Te voldoen in wekelijkse termijnen van fl. 10,‑‑

1 februari 1897
Johannes Golbach koopt de mosterdfabriek, bouwt deze om tot een electrische mosterdfabriek en past de naam aan
(zie advertentie uit de bedrijvengids van 1926 ‑ 1927):

J.Golbach, fa. W.Paalman
SMEDENSTRAAT 235
Electr. Mosterdfabriek ""DE VLIJT"
GROOTHANDEL IN SPECERIJEN

 

Een anekdote uit: "Deventer bij gaslicht"
van Herman Korteling:
Het heugt mij nog dat ik als jongetje bij Golbach in de Sme­denstraat voor een vierduit (2¢ cent) mosterd moest halen en toen, dromerig als ik was, in een half openstaand kelderluik ben gelopen en de trap afgerold.
Gelukkig zonder noemenswaardig letsel en wonder boven wonder had ik de mosterdpot nog heel in de hand.
Dat mosterdwinkeltje was eigenlijk geen winkel; in de gang stond op een toonbankje een vaatje mosterd waaruit verkocht werd.
Lang leek het mij een raadsel hoe Golbach alleen maar van de mosterdverkoop kon leven, totdat ik wist dat de goede man achter in het huis een goed flore­rend mosterdfabriekje had en die losse verkoop alleen maar voor de aardigheid deed om zijn buurtklanten verse mosterd te leveren.

 

1902:
Door de heer P. de Bruin is een verzoek ingediend tot het oprichten van een mosterdmolen aan de Bursesteeg nr. 1

 

22 maart 1920
Johannes Golbach koopt werkplaats, woning, erven en de "Dap­persgang" aan de Walstraat 62 ‑ 64, waarna de zaak is overge­daan aan G.J. Golbach, geboren op 21 augustus 1895

 

1921:
Door de heer Gerardus Johannes Golbach is een hinderwetvergun­ning aange­vraagd bij de Gemeente Deventer voor het oprichten van een mosterdmolen aan Walstraat nr. 64, met een 5 PK‑motor voor het aandrijven van de zaadwals, de roerkuip en twee molenstenen.

Door de buurvrouw, mevrouw Te Riele‑Koers is hiertegen bezwaar ingediend in verband met haar angst voor lawaai, want het pand nr. 64 was naast haar slaapkamer met bedstee.

Daar zij door haar ziekte vaak het bed moest houden was zij bang door het lawaai van de dan naast haar slaapkamer gelegen motor overdag niet te kunnen slapen.

De heer Golbach wist haar te overtuigen van de minimale extra herrie en men kwam samen tot een goed compromis.

Vervolgens heeft G.J. Golbach zijn bedrijf overgedaan aan zijn zonen J.P.M. Golbach, geboren 5 juni 1926 en A.R.M. Golbach (Nol), geboren 24 februari 1928, die als zodanig de mosterdfa­briek heeft geexploiteerd tot 31 maart 1966 in de Walstraat en tot 1970 in de Staverenstraat op het industrieterrein.

1970
Nol Golbach is gestopt met de mosterdproductie en zijn de rechten, recepturen en apparatuur overgenomen door de
"Doesburgse Mosterd‑ en Azijnfabriek"
De driehoek in het logo van Doesburg mosterd herinnert ons aan het Gol­bach‑logo met het wapen van Deventer.

Mei 2001:
Willem de Witte start in zijn kookstudio:

1. Workshops in het bereiden van mosterd

2. Verkoop Deventer Stadsmosterd, Specials en IngrediÙnten

3. Kooklessen met onder andere gerechten uit het Deventer Stadsmosterd Menu

4. De website:

www.deventerstadsmosterd.nl

5. Expositie:

1 juni 2001 is de expositie "90 jaar Mosterd in Deventer" geopend met een overzicht in woord, beeld en materiaal van Deventers' Mosterdgeschiedenis. Deze vitrine expositie is in de voormali­ge mosterdmakerij van Golbach, Wal­straat 64, en de moeite waard voor een stop tijdens een wandeling door de mooie en gezellige Walstraat.

 

Terug naar boven