Soos Kiek Uut
Home - Terug naar Activiteiten

Klik hier om het verslag te beluisteren

VERSLAG STADSWANDELING BINNENSTAD DEVENTER (36)

Op woensdagmiddag, 18 september 2002, verzamelt zich een groep van 10 personen om 13:55 uur bij het VVV kantoor van Deventer. Onze beide vaste begelei­ders Jennie en Zaiem zijn verhinderd, anderen nemen de plaatsen in. Ook begroeten we weer een nieuw lid en wel Ria van 't Erve. Ineens staan onze 2 vertrouwde gidsen voor onze neus Joop en Nico, echter Nico gaat met een andere groep op stap. Nadat Hans het gidsgeld heeft betaald gaan we aan de wandel. Het weer is goed, af en toe zon, wel een fris windje maar prima wandelweer dus.
Vorig jaar met de wandeling door de binnenstad, het Bergkwartier, is ons beloofd door onze gids Joop Overmaat om een volgende keer het Noorden­bergkwartier te gaan bekijken.

We vertrekken om 14:05 uur, via Brinkpoortstraat naar de Sijzenbaan. Hier was vroeger de buitenkant van Deventer en woonden hier de welgestelden in mooie huizen en tuinen erbij, vandaar de naam Sijzenbaan, n.a.v. Sijsjes in de tuin. Net hiervoor stond vroeger een poort, deventer kende 7 stads­poorten. Vroeger ook hier te vinden het Meijershofje, Achter de Broede­ren, nu helemaal verdwe­nen. Nu staat er een supermarkt "Dirk v.d. Broek". Lebuinus kwam oorspron­kelijk uit Engeland uit de plaats Daventry, men zegt dat hij in Deventer "an de kolde" is overleden. Op het Broederen­plein staat het beeldje van Ursula, een beeldje van 11.000 maagden. Hier zien we ook de eerste van de vijf "plaquettes" die in onze stad hangen van Mevr. van Nooten. We lopen nu door de Engestraat en bij mode­huis Schräder hangt plaquette 2. We zijn nu op de Stromarkt, Huis de Reiger uit 1676 waar vroeger Reisburo Lisonne Lindeman in zat, daarnaast Hotel Restaurant "de Keizerskroon", HET hotel waar vroeger de koning ook sliep en nu nog steeds bij de Deventernaren de naam heeft van "heel sjiek" maar beslist niet waar is, je kunt er goed eten voor een redelijke prijs. We wandelen nu verder naar het oudste stenen huis in de Sandras­teeg uit 1130. Dit huis is gebouwd van steen uit het Eifelgebergte. Je kunt hier ook duidelijk zien dat Deventer enkele meters omhoog is gegaan, want vroeger hadden ze een zandvloer en als er viezigheid op lag werd er weer nieuw stro opgegooid en zo steeg het aan de buitenkant van de huizen en binnen bleef het altijd netjes schoon. De huidige bewoonster een kunste­nares is verhuisd naar het warme Spanje vanwege gezondheidsklachten. We gaan nu naar de Poot en wel, we staan stil bij de "Botermarkt", de naam zegt het al waar vroeger handel werd gedreven. Dit gietijzeren openlucht gebouw, al dat ijzer is in dit pracht bouwerk gekomen van Nering Bögel en er staat ook nog een hele mooie Latijnse spreuk in ver­meld.  Nu lopen we de Grote en/of Lebuinuskerk binnen en dalen de trappen af naar de crypte, de schatkamer van de kerk, hier treffen we 6 zuilen, vier gedraaide en 2 geschubde zuilen. Vroeger werd de waterput, die in open verbinding staat met de IJssel, gebruikt voor vers water, nu is de rivier niet zo schoon meer, en met hoog water kan de crypte ook nog wel goed vol staan, zoals in 1995.
Terug in de kerk horen we live orgelmuziek, Joop laat ons raden hoeveel pijpen dit orgel heeft, antwoord 3500 stuks.
We gaan nu via de Hofstraat verder, zien hier o.a. een gevel van
Geld­ers/Overijssels model en brengen nog een bezoek aan "de Linnenkis­te" wat nu in handen is van de Delta Business School voor buitenlandse studenten maar waar niets aan verbouwd mag worden, we treffen hier nog een hele oude toonbank van een grutter aan met alles d'r op en d'r an. We komen nu op de plek van de Nieuwe Markt, waar heel vroeger het Bis­schoppelijk Paleis heeft gestaan. Vervolgens zijn wij bij de Vispoort, dus een van de zeven poortenn en komen nu bij de ma­quet­te van Deventer die je kunt voelen en niet te vergeten het duurste sukje muur van onze Hanzestad, een Buitenringmuur. Iets verder­op zien we nissen in de buiten­muur, daar werd dan heel vroeger een zeil voor gehangen en daar konden dan mensen weer slapen tegen huurprijzen. We lopen nu de Kranensteeg is, echt een straatje voor naald­hakken want hier liggen nog echte steentjes en duiken dan het hele smalle steegje in. Duidelijk te zien is de erfafschei­ding op dit smalle stuk door middel van een rechte rij steentjes.
Nu zijn we in de Noordenberg, een oude wijk die is gered dankzij de burgerij in de jaren 1970, de bewoners hadden van alles geprobeerd om nieuwbouw tegen te houden tot aan de raad toe, en met een echte rouw­advertentie in het Deventer Dagblad maakten ze kenbaar dat" heden is het Noordenbergkwartier overleden " , toen pas greep de Gemeente echt in en het bleef zoals het was, monumenten bewaren en behouden. we wandelen via de Noordenberg­straat richting Het Klooster. Hier staat het Stadsar­chief en hier kun je nog hele oude boeken en kran­ten bekijken. De deur heeft nog een afbeelding van zuster Agnes van de zusters des gemenen levens.  Hier hangt plaquette 3, bij het Buiskenkloo­ster, met de kreet "Wat pijnigt dat reinigt". Dan duiken we nog even de pas gerestaureerde Kloostertuin in, waar je het carillonspel van de Lebui­nuskerk heel mooi kunt beluiste­ren. We wandelen nu via de Ankersteeg en zien daar nog een pand waar vroeger nog een echt koffiehuis in heeft gehuisvest, genaamd "de Koren­bloem", komen vervolgens langs het oude ziekenhuis dat nu het Gilde hotel is. We lopen nu de Diefsteeg in wat later de Bruynssteeg werd genoemd en stoppen bij perceel 26. Niet vanwege het mooie geveltje maar omdat Kiekuut hier op 7 juli 1999 is opgericht.
Iets verderop schuin tegenover 26, ligt de Pinksteeg, en die bestond vroeger niet eens maar heeft in de wandelgang de naam gekregen van de burgerij.
Want de bewoners hingen allemaal rode geraniums aan de buitenvensters en een stel jongens die samenwoonden hingen er roze geraniums aan. Vandaar de naam rosesteeg en later dus Pinksteeg.
Vanwege de tijd die maar door tikt keren we om en lopen via de Papen­straat terug naar de Graven waar we weer in de drukte komen, overigens in de Papenstraat maken we ook nog een autoruzietje mee, maar alles loopt goed af. We wandelen nog even door naar het Grote Kerkhof en bekijken het achterpleintje van Restaurant "'t Arsenaal" nog even en de "stovenzetsterhuisjes" die als het ware aan de Lebuinuskerk geplakt zijn.
Het Arsenaal is een pothuis, omdat tegen het huis een verblijf is gebouwd waar vroeger het personeel vertoefde. In een van de pothuisjes heeft de Burgemees­ter van het Grote Kerkhof, Hr. Bouw­mees­ter, zijn antiekwinkel­tje. "Bussink's" koekhuisje is ook een pothuis. We wande­len weer terug en blikken nog even de Waterstraat in, want dit was vroeger de "hoeren­straat" van Deventer. Links ervan het pand van Jan v. van Leusen, waar Gerard Lugtenberg heeft gewerkt en dat nu de Dikke van Daele is. We zijn weer aan de IJssel en we bevoelen nog even de toren van de Maxim­bar waar momenteel niets in zit, maar we gaan al snel naar cafe "de Leugen­banke" van Tante Doortje, de oudste uitbaatster van Deventer  van 89 jarige leeftijd, maar schoonzoon en dochter doen mo­menteel de horeca aktiviteiten. De Leugenbanke is speciaal voor ons eerder geopend en we nemen plaats aan de grote leestafel boven aan het raam met een perfect uitzicht over de IJssel richting het IJsselhotel.
Hier nuttigen we nog wat alcoholische versnaperingen en bedanken Joop voor zijn geweldige uiteenzetting van hedenmiddag en Hans overhandigt hem een reep Deventer Koek en we zeggen hem "tot volgend jaar".

Tegen zes uur gaan de laatste Kiekuutluitjes huiswaarts.

De gasten van vandaag zijn:
Tinie Beekman, Hans/Gerrie Bonthuis, Carel/Gerda van Eck, Ria van 't Erve, Ria Gorree, Hanneke Kroeze, Hans Veldwachter.

 

(Kenmerk: Kiekuut\2002\devtocht.02)


Terug naar boven