Soos Kiek Uut
Home - Terug naar Activiteiten

Klik hier om het verslag te beluisteren

Verslag dineren in het donker, 25 februari 2011. (124a)

Beste Kiek-Uutters,

Jullie zullen wel met spanning uitgekeken hebben naar mijn verslag over eten in het donker???????
Immers Carel had op de witten stokkendag de prijs gewonnen van Bartiméus om met twee personen te gaan eten in het donker. Hieronder vind je een kort verslag hierover.

Aangezien het in december 2010 veel sneeuw is gevallen, werd de avond verschoven naar vrijdag 25 februari van dit jaar.
Ik mocht 1 persoon meenemen, dus werd dat in mijn geval Carla mijn vrouw.
We zijn tegen 18.30 uur aangekomen in hotel Old Londen in Zeist en hebben ons begeven bij de andere gasten van deze bijzondere avond.
Daar werden we verwelkomt met een glas procecco. Even later kwamen enkele personeelsleden van Bartiméus bij ons gezelschap en werden welkom geheten door Machteld Welling. Zij stelde de andere Bartiméusgangers aan ons voor, die de gasten op vrijwillige basis ons van allerlei lekkers deze avond zullen voorzien. Er is uitleg gegeven hoe deze avond zal verlopen en hoe we straks naar onze tafel worden begeleid. Onze gastheer deze avond was Martin, die zelf ook blind is. We moesten van hem de mobieltjes uit doen, en lichtgevende horloges in onze zak houden. En indien er dames waren met lichtgevende nagellak op hun nagels, dan moesten zij dat verwijderen. Want volgens hem bestaat dat product ook.
Dus de spanning was lekker opgevoerd en rond de klok van zevenen in de avond gingen we naar de dinerzaal. Iedereen werd in groepjes (die bij elkaar hoorden) in deze donkere zaal begeleid. Zo ook Carla en ik.
Iedereen kwam bij zijn eigen groepje te zitten, dus wij zaten dan ook lekker knus met ons tweeën aan een mooi gedekte tafel.
O, wat was het donker zeg, je zag echt helemaal niets. Het was werkelijk zwart voor onze ogen. Bij onze tafel aangekomen werd onze hand gelegd op de stoelrugleuning en je kon  plaatsnemen aan je tafel. En dan begint het, alles voorzichtig betasten, je oriënteren waar alles ligt en staat.  De glazen, bestek, waterkan, vaasje met kunstbloemen, servet en de zogenaamde menukaart in braille.
Uiteindelijk is alles betast en Carla en ik zaten dus inderdaad tegen over elkaar.
Ik moest wel erg wennen aan al dat zwart voor mijn ogen, kreeg geen prettig gevoel, maar gelukkig na een tijdje werd het beter.
Na de eerste indrukken kwam onze Bartiméus-serveerster met het voorgerecht.
Nieuwsgierig wat er op ons bordje ligt begonnen we met ons bestek te vinden en vernamen wij een heerlijk voorgerecht: meloen met seranoham en parma ham met dressing.
Een glaasje wijn voor Cala en een maltbiertje voor Carel. Nu heb ik van Hans geleerd dat je met je vinger in het bierglas kan voelen tot hoever je kan inschenken, dus dat is me goed gelukt.
Na een tussenpauze konden we ruiken dat het warme eten werd opgediend bij onze tafel naast ons, dus we wisten dat er weer wat aankwam. Ons het hoofdgerecht bestond uit varkensmedaillons met sausje en verschillende soorten groenten gepresenteerd op het bord.
Daarbij een schaal patat en een bakje met mayonaise . Met de hand ( er was geen lepel erbij ) kon ik patat op mijn bordje schuiven en met gevoel een beetje mayo op de patat.
Yes, zonder morsen is het me weer gelukt. Nu hebben we een lekkere rode wijn er bij gedronken.
Jullie raden het wel, na het hoofdgerecht kwam het dessert.
Vanille ijs met chocoladesaus en enkele bijzonder vruchtjes met slagroom.
Ook dat hebben we lekker opgepeuzeld zonder te morsen.
Na het diner kwam in de donkere (zwarte) eetzaal de kok zich voorstellen en vroeg aan ons wat we allemaal gegeten hadden. Het viel mij mee dat toch velen wel ongeveer wisten wat ze aten, echter het fijne ervan niet goed. De kok heeft dan ook alles uitgebreid verteld wat er op onze bord was voorgeschoteld.
Daarna werden er kunstkaarsjes aangedaan, zodat we konden zien waar we zaten en konden onze ogen weer een beetje wennen aan wat licht. Ik dacht ( toen het nog donker was ) dat er van mij richting 12.05 uur op de klok een groepje van zes mensen zaten. Nu het wat licht werd blijkt dat er daar dus niemand zat. Maar omdat ik aan het eind in de zaal in een hoekje zat, klonk dat wel zo. Zal wel komen door de geluidsgolf wat via de wand komt. Leuk om dat ook eens te evenaren.
Daarna zijn we weer richting foyer gegaan om een kopje koffie te nuttigen en wat na te praten.
Om 23.00 uur waren we weer thuis.
We hebben genoten van het lekkere eten, de gastvrijheid van het personeel van Bartimeus en van onze ervaringen die we hebben opgedaan tijden het dineren in het donker.
Dus mochten we een keer met Kiek Uut gaan eten in het donker, dan zijn wij er goed op voorbereid.

Tot de volgende meeting,

Carel Heerius

 


Terug naar boven