Soos Kiek Uut
Home - Terug naar Activiteiten




































































Klik hier om het verslag te beluisteren

10e Rondvlucht Vliegveld Teuge, 25.09.09. (115)

Onze gastheer Geert en zijn dochter Camilla van der Zande verzochten de organisatie om het bezoek aan vliegveld Teuge met enkele uren te vervroegen. Dit vanwege de drukte. Dat werd snel medegedeeld aan de Kiekuut bemanning. Er waren in totaal 14 gasten aanwezig. Op deze vrijdag was het weer niet denderend, in de vroege ochtend wel een glunderend zonnetje, maar alras vertrok die achter de toen nog sluierbewolking. De klok sloeg tien uur en we zitten op het "Pilotenterras" en de begroeting met Geert en Camilla is hartverwarmend. De temperatuur is 16 graden, onder het kopje koffie heeft Carel de indeling al gemaakt voor de 4 vluchten. Van elke "kist" is er een kort verslag gemaakt.

 

Vlucht 1:
Via het secretariaat van Het Loo Erf kreeg ik, Peter Waalboer, als voorzitter van de Revalidantenraad een bericht van Soos Kiekuut doorge­stuurd. Ik werd uitgenodigd om samen met nog een lid van de raad mee te gaan vliegen vanaf Vliegveld Teuge. Ben van der Vliet wilde graag mee en zo kwam het dat wij samen met piloot Camilla de inzittenden waren van de eerste vlucht. Even na 11 uur vertrokken we met de Cessna 172 met registratie PH‑CVT van baan 27 richting Apeldoorn. Ik zat voorin in verband met de gewichtsverdeling. Ben had de hele achterbank voor zichzelf. Hans Bonthuis kon vanwege teveel gewicht niet mee. Eerst vlogen we richting Het Loo Erf. Daar konden we net komen. We moesten oppassen, want we bevonden ons op de rand van een gebied waar militaire oefeningen werden gehouden. Het enige dat ik tijdens de vlucht heb herkend waren de wandelpaden in de tuinen van paleis Het Loo. Verder heb ik nog veel gezien, maar dat was voor mij niet herkenbaar. Via Apeldoorn en omgeving vlogen we een rondje. Ik mocht zelf sturen. Ben merkte dat pas later en dat was misschien maar goed ook. Na een kwartier op 1500 voet (450 meter) hoogte rond te hebben gevlogen zetten we weer koers richting Teuge. Tijdens de nadering daalden we naar 700 voet. Het circuit voerde ons via Twello weer naar baan 27 waar we veilig landden. Ben en ik waren heel erg enthousiast. We hebben eigenlijk geen turbulentie gehad, waardoor we optimaal van de vlucht hebben kunnen genie­ten. Meneer van der Zande, Camilla en Soos Kiekuut, mede namens Ben, bedankt voor de mooie ervaring. Groetjes Peter.  

 

Vlucht 2:
Vrijdag 25 september was voor velen van de soos Kiekuut een onvergetelijke dag. Maar ook beleefde Antonie, 7, zijn eerste take‑off in zijn jonge leventje. De glimlach op zijn gezicht en de twinkeling in zijn ogen zijn onbetaalbaar.
Omstreeks half twaalf vertrok de PH YRO al taxiend naar de start­baan. Wachtend op 2 inkomende vluchten bouwde de spanning in het vliegtuig zich op. Ook onze medepassa­gier Piet genoot met volle teugen. Afgaande op het geluid van de vliegtuigen wist hij foutloos te melden of het een 1 of 2 motorig vliegtuig betrof. Piloot Harry Meijer voerde het toerental op, meerderde vaart en steeg op. Teuge als een kleine stip achter ons latende. Het werd een vlucht langs de Apeldoornse dreven, over het nieuwe stationsplein Apel­doorn, langs Stoomtreinmuseum Beek­bergen, over het dorp Klarenbeek en haar landelijke buitenge­bieden. Als persoonlijk toetje nog een fly‑by over de Leigraaf, het geboorte‑ en woongebied van de jongste generatie Veldwachters.
Persoonlijk vond ik het contrast erg mooi tussen beide passa­giers op de achterbank. Piet genoot vooral van het geluid van de brullende motor terwijl Antonie van links naar rechts zijn ogen uitkeek. Na 25 enerverende minuten keerde tegen het middaguur de vlucht terug op vliegveld Teuge. Daar kwamen de verhalen los.
Het drukte mij als goedziende toch vol op de feiten en deed me beseffen welke rijkdom een goed gezichtsveld is. Vooral de kleine praktische dingen, als een serveerster die een kop chocolademelk achteloos neerzet zonder het te melden, maakten indruk op me.
Het schijnbare gemak waarmee de groep zich beweegt door de drukte van de dag is bewonderenswaardig.
De opmerking van een van jouw gasten aan jou bij binnenkomst "wat heb ik je lang niet gezien" gaf een grijns op mijn ge­zicht.
Helaas gedwongen door de tijd moesten Peter en Ben vervroegd de groep verlaten. Een ervaring rijker! Het is een fantastisch initiatief en ik heb me met veel plezier ingezet voor het vervoer van Peter en Ben.
Bedankt voor de geweldige ervaring. Dirk‑Jan en Antonie Veldwachter

 

Vlucht 3:
Zelf had ik de eer om samen met Jan van der Horst en Veldwach­ter Hans het luchtruim in te gaan, samen met onze deskundige en plezierige pilote Camilla.
We stapten in een Cessna PHCVT, echter het duurde even voordat we konden vertrekken, daar de motor niet wilde starten. Camil­la vertelde ons dat als de motor aanslaat, deze dan ook blijft lopen. We hoefden ons dus niet ongerust te maken. 
Om 11.48 vertrokken wij van Teuge en vlogen richting Deventer. Leuk om te zien dat alles beneden zo klein overkomt, de koei­en, auto's, huizen, en kavels etc.
Jammer dat het een beetje heiig was, waardoor het vergezicht een beetje was belem­merd.
Maar toch, het blijft een mooi gezicht. Bij Deventer vlogen we over de IJssel. Mooi om te zien was dat de IJssel een kronke­lende rivier is. Hans vroeg aan Jan of hij nog boven Wijhe wilde vliegen, en natuurlijk wou Jan dat wel, dus Camilla maakte een bocht naar links richting Olst en Wijhe. Volgens mij heeft Jan boven Wijhe veel foto's gemaakt. Daarna zijn we langs Schalk­haar gevlogen waar ik foto's kon nemen en vervolgens via het industrieterrein naar Bussloo en Teuge.
Camilla heeft om 12.18 uur een perfecte landing gemaakt.
Geert van der Zande en Camilla van der Zande worden bedankt voor hun gastvijheid, voor de aangeboden vluchten en voor de lunch. Groetende is Carel Heerius

 

Vlucht 4:
Eindelijk was het dan zover, vrijdag 25 september. Gelukkig was het goed weer want ditmaal gingen we vliegen op vliegveld Teuge.
Deze keer was het voor mij anders dan andere jaren, want een keer zelf piloot zijn, dat is toch voor iedereen iets waar je graag van zou willen dromen?

Samen met Ria Hogerdijk en Ria Van het Erve en piloot Harrie zat ik in een Tjesna. Harrie is instructeur, en geeft mensen vliegles.
Ik mocht dus ook op de captainsplaats gaan zitten, dit is links voorin het vliegtuig.
Het taxien naar de startbaan deed Harrie, en toen mocht ik door de stuurknuppel naar me toe te trekken het vliegtuig laten opsteigen. Iedereen had een koptelefoon op, waardoor we met elkaar konden praten, de boordradio konden horen en na­tuurlijk ook de instructies van Harrie. Het vliegtuig moest stijgen tot een bepaalde hoogte. Ik kon merken dat dit erg snel ging. Toen we die hoogte bereikt hadden, deed Harrie het gas wat terug. De mensen achterin vonden dit een beetje eng, maar er was niets om je zorgen over te maken.
Harrie vertelde dat als de motor veel toeren maakte, dat de neus van het vliegtuig steeds maar wilde steigen en als je de goede hoogte hebt, is dat niet de bedoeling.
We vlogen over Deventer, Apeldoorn, over de wijk Kersschoten en over andere wijken.
Het was toch wel spannend om een vliegtuig te besturen. Als ik een bocht naar links moest maken, moest ik de stuurknuppel eerst naar links doen en na ongeveer een halve minuut weer recht houden, terwijl het vliegtuig nog steeds in de bocht zat. Om dan de bocht weer uit te komen, moest ik de stuurknup­pel even naar rechts bewegen en dan weer recht houden.  Dit in tegenstelling tot b.v een auto, waarbij als je een bocht maakt het stuur net zo lang naar links houdt totdat je de bocht om bent. Als je dit bij het vliegtuig doet, dan gaat hij steeds schuiner hangen.
Af en toe moest ik de stuurknuppel even van me af drukken, je kreeg dan het gevoel of je naar beneden ging. Dit was om de neus, die wat omhoog was gegaan weer even te corrigeren. Al met al, moet je de stuurknuppel vaak bewegen, ondanks dat je b.v rechtdoor vliegt. Na een tijdje te hebben rond gevlogen, gingen we weer op weg naar Teuge, om daar naar de landingsbaan te vliegen.
Harrie meldde zich via de boordradio en kreeg toestemming om de landingsbaan op te gaan. Ik moest nu de stuurknuppel lang­zaam van me af duwen. Af en toe wat corrigeren, maar geleide­lijk landen we weer op vliegveld Teuge. Zou je de stuurknuppel te snel van je af duwen, dan ga je veel te hard naar beneden en heb je kans dat de proppeller die op de neus van het vlieg­tuig zit de grond raakt en dit veroorzaakt ongelukken.
Harrie taxiede weer naar de plek waar we uit konden stappen.
Het besturen van een vliegtuig heeft me een geweldige kik gegeven en dit is iets, om nog vaak aan terug te denken.
Harrie vond het ook een hele ervaring, om aan iemand die blind is vliegles te mogen geven.
Hij heeft dit ook met veel plezier gedaan en daar heb ik hem ook hartelijk voor bedankt.
Tot zover het verslag van de captain, Gunther Bosch. 

De nazit op het steeds frisser wordende terras mag de pret en de vele indrukken niet drukken. Een warme soep of een broodje smaakten dan een ieder ook voortreffelijk. Iets na half twee begint Hans met de toespraak, alweer voor de 10e keer te gast mogen zijn bij de familie van der Zande is geweldig. Hij overhandigde Geert de bekende fles kruidenbit­ter van Ameland oftewel ook wel "Nobeltje" genoemd, voor de piloten is er Deventer Koek. Hierna nemen we afscheid en keren voldaan terug naar huis.

Vandaag vele foto's geschoten, Hans Bonthuis heeft de verzameling en een selectie heeft Webmaster Tim Ellis op de website geplaatst.

De gasten van vandaag zijn:
Hans/Gerrie Bonthuis, Gunther Bosch, Ria van 't Erve, Carel Heerius, Peter/Maria Hoogerdijk, Jan van der Horst, Piet/Margot Schwengle, Antonie Veldwachter, Dirk Jan Veldwachter, Ben van der Vliet, Peter Waalboer en Hans Veldwach­ter.
 
(Kenmerk: Kiekuut/2009/teuge.09)


Terug naar boven